Die goede oude tijd

Mijn vader vertelde wel eens dat er vroeger nog geen dubbelglas was en dat als het 's nachts gevroren had dan de ijskristallen op de ramen stonden. Ik luisterde aandachtig maar kon me hier maar weinig bij voorstellen. Ik was geboren in een tijd van centraal verwarmde goed geisoleerde huizen, met ramen met dubble beglazing en had bepalve vogelpoep en vuile handen nog nooit iets op de ramen gezien. Tijdens mijn studententijd heb ik eens op een kamer gewoond waar de eigenaar zelf twee ramen tegen elkaar aan had gezet, een soort zelfgemaakt dubbelglas. Enfin, het voldeet voor het doel waarvoor het diende, nl. de temperatuur buiten isoleren van de temperatuur binnen en voorkomen dat er veel warme naar buiten weglekt. Voor de technici onder ons, ramen zijn slechte isolatoren, maar door het toepassen van twee ruiten met daartussen een "vacuum", blijkt een ruit veel beter te isoleren. Hoe groot schetst dan ook mijn verbazing toen er van de week na een bitterkoude nacht iets vreemd op mijn ramen bleek te zitten. Dit fenomeen diende nader bestudeerd te worden. Het was een soort witte aanslag op de ruit in allerlei vreemde maar mooie formaties. Zijn dit nou die ijskristallen waar mijn vader vroeger over vertelde? (klik op de foto voor meer details...)