Lentekriebels

Iedereen die mij een beetje kent, weet dat ik altijd naar de lucht zit te staren. Misschien heeft het iets te maken dat ik altijd graag daar wil zijn, of dat ik graag fotografeer. Mijn kamer zit precies aan de goede kant van de barak waardoor ik vrij zicht heb en een mooie zonsondergang kan zien. Nu heb ik dit de afgelopen maanden niet al te vaak mee mogen maken. Ik heb vaak gedacht "Gelukkig ben ik hier niet voor het weer naar toe gegaan...". Toen ik echter vanochtend opstond en het raam opendeed, hoorde ik vogeltjes fluiten, de lucht was staalblauw en er stond een zacht briesje met de geur van de lente... Ik kon mijn ogen niet geloven. Na twee maanden van wind, storm, hagel, regen en mist is het weer ineens omgeslagen. Gisteren was het ook al een mooie dag en was er een prachtige zonsondergang.

Tja en als je dan toch de hele dag binnen achter je bureau zit, dan maak je maar wat foto's zodat je later nog eens kan terugkijken hoe mooi het toen was.....(over twee dagen hebben we onze eerste progress test)